چه تکنیک‌های پردازشی در تولید نوارهای فولاد ضدزنگ اصلی هستند؟

پردازش نوارهای فولاد ضدزنگ به مجموعه‌ای از فرآیندها مانند برش، شکل‌دهی، پرداخت سطح و بهینه‌سازی عملکرد روی نوارهای فولاد ضدزنگ پیچ‌شده (با ضخامت معمولاً بین ۰٫۰۱ تا ۳ میلی‌متر و عرض از ۱۰ تا ۲۰۰۰ میلی‌متر) اشاره دارد که برای پاسخگویی به نیازهای «دقت بالا، اشکال خاص و عملکرد سفارشی‌سازی‌شده» در زمینه‌هایی مانند الکترونیک، خودرو، وسایل آشپزخانه و دستگاه‌های پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پردازش نوارهای فولاد ضدزنگ

ویژگی‌های اصلی آن شامل تولید مداوم، دقت ابعادی بالا و سطحی با یکنواختی قوی است. انتخاب فرآیند مناسب باید با توجه به خواص ماده نوار فولاد ضدزنگ (مانند مقاومت در برابر خوردگی و سختی) انجام شود.

پردازش نوارهای فولاد ضدزنگ معمولاً از فرآیند «پیش‌تیمار → پردازش شکل‌دهی → پرداخت نهایی → پردازش سطحی → بهینه‌سازی عملکرد» پیروی می‌کند. فرآیندهای مختلف متناظر با نیازهای مختلفی هستند. محصول نیازها. فرآیندهای اصلی به شرح زیر است:

1. فرآیند پیش‌تیمار: ایجاد پایه‌ای برای پردازش‌های بعدی

هدف، حذف ناخالصی‌ها از سطح ماده نواری و تنظیم تراز آن است تا از تأثیر منفی بر دقت شکل‌دهی بعدی جلوگیری شود.

گریس‌زدایی و تمیزکردن

عملکرد: حذف روغن نورد و گرد و غبار باقی‌مانده در طول فرآیند نورد (در صورت باقی ماندن لکه‌های روغن، در مرحله جوشکاری/پوشش‌دهی بعدی حباب ایجاد خواهد شد).

فرآیند: غوطه‌وری در عامل تمیزکننده قلیایی (مانند محلول سدیم هیدروکسید) + پاشش، سپس شست‌وشو با آب خالص و خشک‌کردن با هوای گرم.

لایه آب روی سطح پس از تمیزکردن باید پیوسته باشد (بدون هیچ گونه قطعی)، و باقی‌مانده روغن باید ≤5 میلی‌گرم بر متر مربع باشد.

همسطح‌سازی (صاف‌کردن)

عملکرد: حذف شکل "موج" (مانند موج لبه و موج مرکزی) نوار پس از نورد به‌منظور تضمین صافی (معمولاً نیازمند ≤0.1mm/m);

تجهیزات: دستگاه صافکن چندغلطکی (12 تا 24 غلطک، با تعداد غلطک‌های بیشتر برای نوارهای نازک)، که از طریق تفاوت فشار بین غلطک‌های بالا و پایین، تغییر شکل را "صاف" می‌کند.

توجه: برای نوارهای فولاد زنگ‌نزن سخت (مانند 430 سخت)، سرعت نورد باید کاهش یابد تا از ترک خوردن جلوگیری شود.

2. فرآیند پرداخت: افزایش دقت ابعادی و کیفیت سطح

انجام "تنظیم دقیق" روی محصولات تشکیل‌شده به‌منظور اطمینان از تطابق با الزامات مونتاژ نهایی.

حذف لبه‌های تیز/پخ‌زنی

دلیل: لبه‌های تیز تمایل به ایجاد در لبه‌ها پس از برش و استمپینگ دارند (معمولاً ≤0.05mm، که می‌تواند قطعات مونتاژ را خراش دهد).

فرآیند: برای نوارهای نازک، از "چرخ‌های پولیش گذاری غیرفعال" (سنگ‌زنی انعطاف‌پذیر) استفاده کنید، برای نوارهای ضخیم، از "سنگ‌زنی تسمه‌ای اره‌ای" یا حذف لبه تیز شیمیایی (خوردگی توسط محلول‌های اسیدی) استفاده می‌شود;

ارتفاع بر باید بیشتر از 0.01 میلی‌متر نباشد و لبه‌ها نباید دارای گوشه‌های تیز باشند.

صافکاری با طول ثابت

عملکرد: برای مواد ورقی پس از برش عرضی، خمیدگی‌های جزئی (مانند "پیچش") را اصلاح کرده و تخت‌بودن سطح را تضمین می‌کند؛

تجهیزات: دستگاه صافکاری (با مکان‌یابی چسبشی)، با دقت ±0.02 میلی‌متر/متر.

تمیز کردن و خشک کردن

عملکرد: برای حذف ذرات فلزی و پودر سایشی باقی‌مانده در حین فرآیند پرداخت نهایی؛

فرآیند: تمیزکاری اولتراسونیک (مناسب برای ساختارهای پیچیده) + خشک‌کردن با هوای گرم (دمای 60 تا 80 درجه سانتی‌گراد، با اجتناب از اکسیداسیون).

3. فرآیند پرداخت سطحی: بهینه‌سازی ظاهر و عملکرد

شرایط سطح را مطابق با الزامات محصول تنظیم کنید، که به دو دسته «پرداخت تزئینی» و «پرداخت عملکردی» تقسیم می‌شود:

پرداخت تزئینی

ماشین‌کاری خطی (HL): از نوار ساینده برای سنگ زدن در یک جهت استفاده کنید تا خطوط یکنواختی ایجاد شود (الگوهای رایج: 120#، 240#، 400#، هرچه عدد بزرگ‌تر باشد، ظرافت بیشتری دارد)، مورد استفاده در وسایل آشپزخانه و پنل آسانسور.

پولیش آینه‌ای: از طریق خاک‌زنی اولیه (چرخ سنگ) → خاک‌زنی نهایی (چرخ پولیش + خمیر پولیش)، زبری سطح Ra به اندازه ≤0.02 میکرومتر (منعکس‌کننده مانند آینه) تنظیم می‌شود و در دستگاه‌های پزشکی و قطعات تزئینی لوکس استفاده می‌شود.

پوشش رنگی: با استفاده از پوشش خلأ (مانند PVD) لایه‌ای فیلم رنگی (مانند طلا یا مشکی) روی سطح ایجاد می‌شود که هم از نظر ظاهری تزئینی است و هم مقاوم در برابر خوردگی، و در قاب تلفن‌های همراه و جواهرات به کار می‌رود.

پرداخت عملکردی

پرداخت پسیو (Passivation): نوار در محلول کرومات غوطه‌ور می‌شود تا یک لایه اکسیدی (به ضخامت 2 تا 5 میکرومتر) تشکیل شود و مقاومت در برابر خوردگی افزایش یابد (به عنوان مثال، تست نمک و آب پاش بر روی نوار 304 پس از پرداخت پسیو بیش از 500 ساعت دوام می‌آورد) و در تجهیزات بیرونی استفاده می‌شود.

پرداخت پوششی: اعمال تفلون (PTFE) یا رزین اپوکسی برای ایجاد پوششی مقاوم در برابر حرارت/سایش که در تجهیزات ضدچسب و واشر بلبرینگ‌ها استفاده می‌شود.

صیقل الکترولیتی: با استفاده از عمل الکترولیتی، برجستگی‌های ریز سطح را حذف می‌کند، زبری را کاهش می‌دهد (Ra≤0.1μm) و همزمان مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می‌دهد. این روش برای قطعاتی که با مواد غذایی تماس دارند (مانند نی‌های نوشیدنی و وسایل صرف غذا) استفاده می‌شود.

4. فرآیند بهینه‌سازی عملکرد: تنظیم خواص مکانیکی یا شیمیایی

برای محصولاتی که نیاز به استحکام و انعطاف‌پذیری خاصی دارند، عملکرد از طریق عملیات حرارتی یا پردازش مکانیکی بهینه می‌شود:

عملیات آنیلینگ

کاربرد: حذف سختی کار (مانند افزایش سختی و کاهش چقرمگی نوار پس از استمپینگ) و بازگشت به حالت نرم؛

فرآیند: فولاد ضدزنگ سری 300 در دمای 1050 تا 1100 درجه سانتی‌گراد (به مدت 30 تا 60 دقیقه نگهداری شده)، سپس خنک‌سازی سریع (کوئنچ آبی) قرار می‌گیرد و سختی آن از HV250 به زیر HV150 کاهش می‌یابد.

کاربرد: برای قطعاتی که نیاز به خم‌دهی مجدد دارند (مانند لوله‌های فولادی ضدزنگ) استفاده می‌شود.

عملیات تمپر

عملکرد: افزایش کشسانی (مانند در قطعات فنر)، تثبیت ابعاد؛

فرآیند: فولاد ضدزنگ سری 400 در دمای 300 تا 500 درجه سانتی‌گراد (به مدت 1 تا 2 ساعت نگه‌داشته شده)، سپس به آهستگی خنک می‌شود تا سختی در محدوده HV200 تا HV250 حفظ شود و در عین حال کشسانی آن حفظ گردد.

کاربرد: قطعات فنری از فولاد ضدزنگ، کلیپس.

آلیاژسازی سطحی

عملکرد: افزایش سختی سطحی (مانند مقاومت در برابر خراشیدگی);

فرآیند: با عملیات نیتریداسیون (در دمای 500 تا 550 درجه سانتی‌گراد) لایه‌ای نیتریده (به ضخامت 5 تا 10 میکرومتر) روی سطح ایجاد می‌شود و سختی می‌تواند به بیش از HV800 برسد.

کاربرد: کلیدهای تلفن همراه، چرخ‌دنده‌های دقیق.